انسان خيلى ناراحت مىشود ، تشويش روحى برايش پيدا مىشود ، در چنين شرايطى انسان به آرامش نياز دارد ، مسلمانانىكه در صلح حديبيه به همراه پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم رفته بودند ، از نظر روحى دچار تشويش شده بودند ، خداوند جل جلاله مىفرمايد : ما در آن شرايط آرامش را در دل‌هاى آنان قرار داديم تا آنان از تشويش روحى نجات يابند ، آرامش روحى براى انسان بسيار مفيد است ، خيلى اتفاق مىافتد كه آرامش روحى يا روانى از انسان سلب مىشود ، انسان به تشويش و ناراحتى گرفتار مىگردد ، گاه‌گاهى است كه يك مرتبه تشويش انسان كم مىشود ، فوراً آرامش درونى جاى تشويش را پُر مىكند ، خيالش راحت مىشود ، اين همان لطف خداوند جل جلاله است كه شامل حال انسان مىشود و او آرامش را در دل انسان قرار مىدهد ، چه خوب است كه انسان هروقت دچار تشويش روحى و معنوى مىشود ، به خدا پناه ببرد و نام خدا را به دل و به زبان جارى كند ؛ زيرا تنها ياد خدا انسان را آرامش مىدهد . « أَلا بِذِكرِ اللّهِ تَطْمَئِنّ القُلُوبُ » « 1 » دل آرام گيرد به ياد خدا ، همان‌گونه كه بدن انسان به آب و غذا نياز دارد ، روح انسان نيز به غذا نياز دارد ، غذاى روحى انسان ياد خدا است و تنها ياد او در دل‌ها آرامش مىآورد . أهميت غذاى روح غذاى روحى مهم‌تر از غذاى جسمى است ؛ اگر غذاى جسمى انسان كم شود ، بدن ضعيف مىشود ؛ ولى كمبود غذاى روحى انسان را به به نابودى ابدى مىكشاند ، نياز جسمى انسان به دو سه وعده غذا رفع مىشود ؛ اما روح انسان در هر لحظه به غذا

--> ( 1 ) - رعد / آيه 28